Sagan
Fyrir rétt hálfri öld síðan kom formóðir Hrafnagilshrossanna að Hrafnagili, en vorið 1954 keyptu hjónin Hjalti Jósepsson frá Bergsstöðum og Pálína Benediktsdóttir frá Núpi í Miðfirði, Hrafnagil í Eyjafirði og tóku þar við búskap. Þau áttu fjölda hrossa fyrir vestan en seldu þau öll nema eina hryssu. Hún fékk nafnið Mósa enda móálótt á lit og fædd árið 1948 og var af Böðvarshólakyni í Vestur-Húnavatnssýslu. Þetta var mikið gang og viljahross að sögn Hjalta og Mósa átti síðar eftir að verða hornsteinn í ræktun þeirra hjóna og segja má að í dag eigi flestöll hross frá Hrafnagili ættir að rekja til hennar og hefur móálótti liturinn alltaf verið áberandi í Hrafnagilshrossunum. Mósa var tamin á 9 vetri og þótti erfið í fyrstu en varð síðar hörku reiðhross. Afkvæmi hennar áttu eftir að reynast vel og eru þar fremst í flokki þau Freyja 3108 og Jarpur frá Hrafnagili Ekki má heldur gleyma þátt Stóru-Mósu og Gömlu-Bleik, þær koma einnig víða við í ættum. Freyja 3108 var fædd 1956 móálótt eins og mörg hrossin héðan og faðir hennar var Svipur frá Akureyri. Hún hlaut 1. verðlaun á Melgerðismelum árið 1962 og eftirfarandi dómsorð: Léttbyggt viljagott hross með mjúkar hreyfingar. Segja má að tveir að þekktustu fulltrúum Hrafnagilshrossanna séu henni nátengdir, þeir frændur Hrímnir og Haukur því að faðir Hrímnis, Mósi var undan Freyju og Hvíta-Hrafni. Mósa móðir Hauks var einnig undan Mósa og Stóru-Mósu.
Ári síðar fæddist Jarpur og þrátt fyrir að hann eignaðist aðeins 2 afkvæmi, skyldi hann eftir sig djúp spor í ræktun Hjalta og Pálínu. Hann er einmitt faðir Steinku 3848 móður Hrímnis frá Hrafnagili þess fræga gæðings Björns á Varmalæk. Með Steinku hófst nýr kafli í ræktuninni á Hrafnagili. Steinka fæddist árið 1960 á Hrafnagili, var steingrá á lit, undan Jarp eins og áður sagði og Gránu frá Vallanesi í Skagafirði sem var hér í hagagöngu. Hún var sýnd 1968 og fékk þá nálægt 1. Verðlaunum. Steinka var í miklu uppáhaldi hjá þeim hjónum, mikill Persónuleiki og mjög heimakær. Hún eignaðist þónokkur afkvæmi og mörg góð þó að hún væri ekki leidd undir neina þekkta kynbótahesta á þeim tíma, enda hélt hún sjaldnast nema í heimahögum.
Hjalti og Pálína voru farsæl í sinni ræktun og hafa eignast fjölda allan af gæðahrossum um ævina og voru oft glögg að sjá út hvaða heimafola skyldi nota aftur á heimahrossin og viðhalda þannig kyninu, þó Hrímnir hefði að sjálfsögðu mátt halda sínu 
. Vonandi verðum við jafn farsæl og lánsöm.